4’40

Eerste sneeuw

Lieven Tavernier

Ik werd heel langzaam wakker,

ik wreef mijn  ogen uit,

ik werd heel langzaam wakker,

ik wreef mijn ogen uit,

ik kon het niet geloven,

maar voor de vensterruit,

viel zacht naar beneden,

de eerste sneeuw.

Mijn mama kwam naar boven,

‘t is tijd om op te staan,

mijn mama kwam naar boven,

kom trek je kleren aan,

mama, lieve mama,

kijk eens naar beneden,

ga je met me mee,

in de eerste sneeuw.

Refrein:

Kijk eens naar omhoog

en kijk de lucht is grijs

en zit vol vlokken.

‘k Wou dat dit kon blijven duren

dat het nooit meer zou stoppen.

‘k Voel me zo gelukkig

in de eerste sneeuw.

Waar is mijn wollen muts nu,

waar is mijn dikke sjaal,

waar is mijn wollen muts nu,

waar is mijn dikke sjaal,

en ergens in de kelder ligt toch

nog een slee

papa moet me duwen door

de eerste sneeuw. 

Refrein

Nu twintig jaren later,

heb ik geen zin om op  te staan,

nu twintig jaren later,

kijk ik weer uit het raam,

mijn mama zal niet komen,

mijn mama is lang dood,

ze ligt al lang beneden

in de eerste sneeuw.

Refrein